Resim Albümü

Haberler

Ailem

Spor

Ziyaretçi Defteri 

Babam Ali Demirbulat

Babam Mustafa Demirbulat'ın en büyük oğlu olarak 1940 yılında Trabzon'un
Akçaabat ilçesinde dünyaya gelmiş. Dedem Mustafa Demirbulat'ın 3 erkek 2 kız çocuğu olmak üzere 5 tane çocuğu vardı. Babamın erkek kardeşlerinin ismi Ömer ve Abdurrahman  kızlar ise Hamiye ile Emine. Babam ilk gurbette 18 yaşında
Zonguldak'ta çalışmayla başlamış. Ondan sonra 1960 askere gitmiş. Askere
gitmeden önce Haraka'dan Sadullah kızı Neriman Bülbül ile hayatını birleştirmiş. ondan sonra Turan Demirbulat adında ilk erkek çocuğu dünyaya gelmiş. Sonra bir yıl sonra bir erkek evladı daha dünyaya geldi. Orhan adını verdiler ona. Askerden sonra 1962 yılında askerden sonra Adnan Demirbulat adında bir erkek çocuğu daha oldu.1964 yılında yurtdışına gitmeye karar vermiş ve Almanya'ya gitmiş. Almanyanın Düsseldorf şehrine gitmiş. Burda 8 yıl kaldıktan sonra Fındıklı köyünde iki katlı bir ev yaptırdı. Sonra 6 dönümlük fındık bahçesi almış. Babasının kumar borçlarını vermiş, çok sıkıntılar çekmiş yani gurbette bunun için aklı hep Türkiye'de kalmış ve Almanya'yı hiç sevmemiş. Babasının problemlerini çözmek birde büyüklüğün verdiği sorumluluk yüzünden ailesinin yanında olmasının daha doğru olacağını düşünerek Almanya macerasını 1972 noktalayarak Türkiye'ye kesin dönüş yapmış. Sonra annesi hastalandı ve öldü. Annesi Sabire Demirbulat 1972 öldü. Babam bizim fındıklı köyü merkezinde olan evin altında kahvehane actı ve yan tarafını da bakkal yaptı. Kahveyi Orhan abim calıştırıyordu. Boyu kazana uzanmazmış orhan abimin sandalye koyarak çay yaparmış. Babam çok disiplinli bir insanmış. Sonra Chevrolet taksisi vardı. O zaman sınırlı idi herkesin arabası yoktu. Babam hasta olanları doktora getirdiği zaman para almazmış. Turan abimide Trabzon'da ayakkabıcı yanına vermiş orda ayakkabıcıda çalışıyormuş. Kızı olmayan Ali ile Neriman çiftinin bir çocuk daha yapın belki kız olur baskıları yüzünden bir çocuk daha yaparlar ama ne yazık ki bu da erkek olarak doğar.10.03.1975 yılında doğan çocuğa Bekir Taflan bu çocuğun ismi cemil olsun der. O zamanlar Fenerbahçeli Cemil meşhurmuş onun için benim ismimi cemil korlar. Sonra babam minibüs alır ve köyler arası dolmuşçuluk yapmaya başlar. Ondan sonra babam 1980 yılında rahatsızlanır uzun zaman ne hastalığı olduğu anlaşılamamış sonra ruh  hastası olduğu anlaşılır ve 4 yıl hastalıktan sonra 1984 yılında gözlerimin önünde dünyaya gözlerini yumar. daha genç adam 47 yaşında arkasında genç bir anne ve 4 çocuk bırakarak dünyaya veda eder. ona doya doya sarılamadığıma mı,babama baba değimi hiç hatırlayamıyorum, çocuklar babalarına baba derlerken bana çok yapancı bir kelime gibi geliyordu. Yatakta kendi kendime baba dediğim çok olmuştur.sevgili baba sen rahat uyu elbet bir gün bir yerlerde sana doya doya sarılacağım. seni çok seviyorum sen rahat uyu. sana layık bir evlat olmaya çalışan oğlun cemil. Allah senin mekanını "cennet" etsin.